Perşembe, Kasım 29th, 2012

sen küçükken karşıma çıksan ilk sana aşık olurdum.

cocukluk-askı

ben ölsem üzülür müsün?
üzülme.
ben, ben ölsem üzülmem mesela.
niye üzüleyim ki hem.
hem ben ölsem zaten kimse üzülmez.
acırlar belki.
belki de üzülürler ölmeden bilemem.
ama ölürsem de göremem ki üzüldüklerini.

sen ben ölürsem üzülme.

iyi ol.

haa bi de aşık ol, üzülme.

ben sana sözcükler yazdım.
ama herkese şiir diyorum.
hiçbiri şiir değil ki,
ama ben yine de şiir diyorum.
yazdıklarımın sadece kelimelerin yan yana, alt alta gelmesiyle oluşmuş söz dizesi olduğunu anlatmaya kalksam…
neyse ki kalkışmıyorum buna.
yazdıklarıma şiir deyince bana şair diyorlar.
oysa ki ben sadece yazıyorum.
yazınca şair olunmaz ki,
yazınca yazar da olunmaz.
ben sadece yazıyorum, onlar şair diyorlar.
pek üstelemiyorum,
belli ki her yazana sıfat takma huyları var.
aldırış etmiyorum bu duruma.
ama bazen bu durum aklıma gelip üzülüyorum sıfat takılanlara.

haa bi de ben sadece seni yazıyorum.

seni yazmak güzel.
hiçbirşey sen kadar güzel değil.

kış geliyor, üşüyor ellerim.
annem içlikleri çıkarmış.
küçükken takardım böyle şeylere.
küçükken de üşürdüm.
sen küçükken karşıma çıksan ilk sana aşık olurdum.
hıı filmlerdeki gibi.
hem ilk, hem son aşkım olurdun.

belki çocukluk aşkı diyip, aşık olmaktan vazgeçerdim.
belki sen beşinci sınıfta devlet yatılı bursluyu kazanıp beni terkederdin.
aşkım mesafe tanımazdı; ama kısa mesaj atamazdım.
sen unuttum sanıp unuturdun belki.
ben seni hiç unutmazdım.
belki de senin unuttuğunu sanıp unuturdum.
sen ilk aşkım olup unutmazsan,
unutulduğumu bilemem.

neyseki son-unda buldum seni.
belki de sen beni buldun.
ama ilk ben gördüm seni.

uykum var.
uyku hep gelir,
uyanınca gider.
uyku hep güzeldir.
uyumak güzeldir.
uyanmak gibi.

uyanacağını bilmeden uyuduğunda,
uyandığında mutlu olacağını bilmek güzeldir.

mutluluk güzeldir.
masallar da.

uykum var.
uykum hep geliyor.

bir varmış, bir yokmuş,
masal!

Celal Yıldız

03:44 29 Kasım 2012

| Kategori Şiirler



Yorum Yaz!