Cuma, Nisan 29th, 2011

Şizofren Replikler-8

30

merhaba
yine
ben.
yolladım
az
önce
onu
merak
etme.
tekim.
tekil-im.
sadece
an-a
özgü
birşey
değil
tekliğim.
her
zaman
böyleyim.
bilmiyorum
sen
nasılsın,
öğrenmek
istiyor muyum
onu da
bilmiyorum.
ama
dur
laf
olsun
diye
soruyum;
nasılsın ?

iyi
olmak
için
bir
sebep
yok
değil mi ?
peki
bir
soru
kötü
olmak
için
bir
sebep
var mı ?

bak
işte
ikilemde
kaldın.
herşeye
yok
diyorsun.
peki
senin
varlığın
var mı ?
yani
varlığın
var
olabilmesi
için
bir
sebebi
olmalı
varlığın
hayatında.
hayır
varlığın
ilgilendirmiyor
beni.
hayatına
bir
anlam
yükledin mi ?
yani
birşey
için
yaşamaya
değer mi
hayat
senin
için ?
yaşamak
için
bir
sebebin
yoksa
ölmek
için
hiç
yoktur
bence.

önce
bir
sebep
olur
insanın
hayatında
yaşama
tutunması
için.
sonra
belki
kırılır
o
sebep
bir
dal
misali.
hayatın
bir
anlamı
kalmaz.
ölümü
düşünmeye
başlar
insan
ondan
sonra.
bu
dünyadaki
işlevinin
bittiğini
düşünür.
oysa
Tanrı
söylemişti
ona
amacının
ne
olması
gerektiğini.
o
“o”
amacı
terketti.
yani
canın
katl-i
vacipti.

ya da
şöyle
bir
durum da
vardır
mesela
insan
amacını
bilmez,
insan
yaşamayı
bilmez,
insan
ölmeyi
bilmez,
insan
sevmeyi
bilmez,
insan
hiçbirşeyi
bilmeyince,
insan
niye
insan
olur
insanın
bol,
insandan
öte
varlığın
insandan
daha
bol
olduğu
bu
dünyada?

insan…
in..
i..
ben
ne
diyorum
ya!

dur,
dur,
benimde
kafam
karıştı
şimdi.
şimdi
ben
tekim.
böyle
bir
çınar
gibi
felan
değil.
ya da
böyle
türünün
tek
örneği.
bir
çöplük
düşün
ve
birton
çöp.
kediler
düşün
yiyecek
arayan
çöplüğün
içinde,
kediler
düşün
böyle
buldukça
yiyecek
mivaylayıp
bulduğunu
paylaşan.
kediler
düşün
hep
beraber

kalıp
hep
beraber
doyan
ve
beni
düşün
hayatında
bir
kedi
bile
olamamış
beni.
paylaşmayan
kendini,
bilmeyen
sevilmeyi.
sevmeyi
başarınca
ölmeyi
düşünen.
bir
ağacın
yaprakları
gibi.
öyle
çok
öyle
bütün
görünen
yapraklar.
hepsinin
tekliği
kendinedir
oysa.

ve
yine
saçmaladım
ben
neyi
saçmaladığımı
bilmeden.
yalnızlıksa
beni
böyle
yapan.
seni
karşımda
oturtan,
beni
senle
konuşturan,
bana
ölümü
hatırlatan,
beni
ölüme
koşturan…
sadece
bir
beden
aradım
içinde
kalp
olan,
bulamadım.
bir
ayna
buldum
banyodan
ve
çıkardım
çivisinden
oturdum
bir
köşeye
ayna
tam
karşımda
ben
konuştum
o
konuştu,
ben
konuştum
o
dinledi,
o
konuştu
ben
dinledim.
ben
anladım
kendime
bir
ben
lazım.
bir
ben
bulamadım
kendime,
kendimi
kendime
açtım.


31

bak
lafa
daldık
açlığımı
unuttum.
“açtım”
diyince

olduğumu
anladım.
ne
güzel
tam
vaktinde
anlamışım.
tam
yemek
saati.
ayna
sen
banyoya.
benliğim
sende.
ben
yemekte.
hadi
kal
orda
ben
yine
dertlenene
kadar
ve
kal
ben
seni
hatırlayana
kadar…

Celal Yıldız
23:48 / 16 Şubat 2010

| Kategori Şizofren Replikler



Yorum Yaz!